Komuniga Maŝino:Blogo de Amelano

Se estus unu libro, kio devas legiĝi kun SOCIO de SPEKTAKLO de Guy Debord, ĵuste tiu ĉi libro, REVOLUO de ĈIUTAGA VIVO de Raul Vaneigem. Tiu ĉi libro alpaŝas la ejon de subjektiveco, kaj eblecon kaj kurson de revoluo. Se SOCIO de SPEKTAKLO variadus la unuan frazon de KAPITALO de Markso(Marx) tra la tezo de "en ĉiuj socioj, kion moderna produktivas kondiciono regas, tuta vivo aperas kiel granda akumulado de spektaklo", REVOLUO de ĈIUTAGA VIVO variadus la lasta frazo de KOMUNISTA MANIFESTO de Markso tra de tezo de "Nur tio, kion ni akiros, estas la mondo de ĝojo, kaj nur tio, kion ni perdos, estas la enuigo". Debord demandis kiel la kreado de revolua situacio en la socio, en kio moderna medio pelas laboriston en spektanto, estas ebla. Vaneigem demandas kiel ni kreos la situacion de pasia vivo en la situacio de enuiga vivteno, en kio moderna ŝtato de publika bonfarto provizas.

Kio estas vivteno? Ĝi estas senaga vivo aŭ senageco de vivo. Ĝi estas la vivo en socio, en kio la tuta vivo servas por produktiveco de kapitalo gajniĝite al flanko de kapitalo. Ĝi estas la vivo en la socio, kio estas malgraŭ malfermiga larĝe sed nefuĝebla malliberejo. Vaneigem traktas malvarmete la historian pozicion de tiu ĉi vivo. Vivteno estas pli kruela ol mortigo de feŭda reganto, kaj ol sistema mortiga koncentrejo de burĝara ekspluatisto. Kompare la malvarma mano, kion cibernetika socio elŝovos en malfora estonteco al oni, masakro de Auschubitz estas prefare lirika!

Ĉu tiu ĉi socio estas ne 'malfora estoneco' sed 'jam maljuna realaĵo', ĉu ne? La socio kio Deleuze estos vokita kiel regado-socio jam estis desegnita kiel cibernetika socio per Vaneigem. La vivo, kio reduktigis kiel ekonomia komando, aŭ konsumaĵo. En vivteno, homoj falas al memperdado, vage en la malhela vojo de plezuro kaj doloro. En cix tiu, vivo estas kaptiĝita en certa morto kiel senpovo.

Kvankam Vaneigem emfasis la situacio de vivteno, sed lia koncerno ne estas konspiri atmosfero de tiutempa malespero. Kontraŭe li komprenas malespero kiel malsano de revoluantoj. Oni devas refuzi malesperon kune kun vivtena vivo. Do tiu ĉi refuzo ne devas ne nur resti en malforta refuzo(reformismo) sed ankaŭ inklini al supermezura refuzo(neniaĵecismo). Ĝi devas esti refuzo al totala transcendeco. Por ĝi, subfosado de vidpunkto estas necesa. Do Vaneigem proponas sian libron kiel gvidlibro de vidpunkto-subfosado.

Ni devas ne forgesi, ke tiu ĉi libro estas skribiĝita kontraŭ moderna ŝtato de publika bonfarto. Hodiaŭ kelkaj maldekstaj partioj proponas publikan bonfarton kiel celon konservi aŭ atingi. Sed antaŭ longe Vaneigem prezentis tiuspecan vivon kiel problemo konkeri. Malamiko de Vaneigem inkluzivas ne nur kapitalismon sed ankaŭ socialismon, kio perfortas vivon de vivteno. Do de kie la forto subfosi ilin povas trovi? La respondo estas 'kreadeco, spontaneco, kaj poeto'. En Vaneigem, spontaneco estas stilo de esteco. Tiu ĉi kreada spontenaco povas ne enverŝi de ekstere. Vaneigem deklaris, 'kiom ajn fremdigiĝi, ĉiuj havas kaj agnoskas minimuman parton de kreadeco.' Poeto estas organizo de spontaneco, kaj evoluo de kreadeco laŭ interna koherado.

Ĝi analizigas volon de brido. Kaj ĝi estas la povo, kio ebligas volon ŝanĝi mondon laŭ radikala subjektiveco. Ni ne devas devoligi tian stultulton asisti "Oh, li estas artemegisto!" kaj forturni sia vizaĝon. En Vaneigem, poeto ne estas poeto kiel verko. En li, la esenco de poeto ne estas la poetaj verkoj, sed  la poeta ago de krei novan situacion. Do li proponas tian malfacilan taskon de krei poetajn verkojn samtempe aboli ilin. La poeto, kion li vokas, estas la ago krei pasian vivon trans vivteno, alivorte la serĉado mem de nova viva stilo. Li proponas distradon(détournement) kiel forta maniero de serĉi novan vivan stilon. Ĝi estas maniero uzi kreade fontojn de estanta arto, kaj per ĉi tiu, ĝi kreas nepre alian qvaliton.

REVOLUO de ĈIUTAGA VIVO de Vaneigem ne nur prenas akre la pasecon de burĝara socio al cibernetika socio, sed ankaŭ desegneras la ago-stilon de vivpovo, kio administras pasian vivon tra subveri ĝin  al  teda vivteno. En situacio de vivpovo, necese, maljuna armeo de revoluo ne plu estas propera. Kvazaŭ respondi al la propono de 'spontaneco, kreadeco, poeto' de Vaneigem, 1968 revoluo eksplodis en sekve de aperigo de REVOLUO de ĈIUTAGA VIVO. Tamen la etendiĝo de laboristo-konsilantaro estas mallonga ol atendo de Vaneigem kaj Internacia Situaciistoj. Kio okazis? Ĉar kapitalo distradis la 'kreadon de nova viva stilo' al manieron de akumulo. Hodiaŭa kapitalismo produktas ne varojn sed la novan stilon de vivo. Per ĉi tiu, ĝi aperas kiel sistemo de novlibera regado. Nun la tempo, kio devas kritiki kaj revolui armeon de Vaneigem radikale per Vaneigema maniero, estas veninta.